Dołącz Do Nas
Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Feb
19
2012 
|
Aura dodany przez Iga o godz. 12:43:05 szarością obniża nastrój niskim pułapem dosięga dna nurzając w chmurach po czubki myśli spływają z brudną bielą topniejącymi strugami w oczach błotniste plamy ciszę tnie krakanie wrony niczym wołanie w samotności na chybotliwej gałęzi skuliła skrzydła czekając na okruchy rzucane nawiązują nić współistnienia Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
Autor: Iga 
Dołaczył/ła: 24.04.2010 09:59:28 Miasto: - Data urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: nadal jesteś dzieckiem...
Zasuszona Róża...
niedostępne szczyty...
w obronie własnej...
konwaliowe haiku...
majowe zauroczenie...
kosmiczny pył...
walcowanie...
wiosenne fraszki...
dwa brzegi...
Zmiana pokoleń...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 150 razy. » Dodano 14 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 5 osób. |
Gości Online: 34
Dodany: 19/02/2012 13:39
i dzięki tej nici zaświeci słońce rozjaśniając szarość, nie powiem głowa do góry, bo już ją zadarłaś Iguś
Dodany: 19/02/2012 16:06
ale te wrony z bliska są naprawdę bardzo sympatyczne, warto współistnieć
Dodany: 19/02/2012 16:13
Pięknie przedstawiłaś w wierszu zimową aurę i jej nastrój.A wrony-one zawsze kraczą.Pozdrawiam cieplutko!
Dodany: 19/02/2012 16:27
Trzeba jeszcze trochę poczekć aż te wszystkie brudy wsiąkną w ziemię,a później wyjdzie z niej coś zielonego i znikną kraczące rogowe twory
Dodany: 19/02/2012 16:51
Tak, zaokienna szarość potrafi obniżyć nastrój. Też często ulegam jej wpływom chociaż to mnie złości.
Pozdrawiam ciepło Igo a wiersz zabieram
Dodany: 19/02/2012 17:10
One i dobre wykrakać potrafią
Dodany: 19/02/2012 18:55
ciszę tnie krakanie wrony
niczym wołanie w samotności -
twoje wiersze Igo - mają ukryta głębię i niesamowity przekaz
wyczuwam samotność i tęsknotę...
Dodany: 19/02/2012 20:53
Dziękując za komentarze, wyjaśniam - że wrony da się lubić i z sympatią do wron i ludzi kra, kra, kra.
Dodany: 19/02/2012 22:46
niczym wołanie w samotności
na chybotliwej gałęzi
a tęsknota uspokoi się...
moc pozdrowień Igo
Dodany: 19/02/2012 22:47
nie dajmy sie zakrakać
Dodany: 19/02/2012 22:52
spływają z brudną bielą
topniejącymi strugami
w oczach błotniste plamy
Okruchy dobrych słów przekazuję
Dodany: 19/02/2012 23:13
Śliczne strofy Igo
Dodany: 20/02/2012 05:13
szary ten obrazek
ale to taka chwila mam nadzieję
minie z pierwszymi puszczającymi zieleń listkami
nawet serce można posiać zieloną trawą
Dodany: 20/02/2012 08:16
Igu pięknie niemej pierwsza strofa zacina się
nie wiem czy nie jest to przypadkiem wina inwersji
a gdyby tak
w chmurach nurzając
czytam kilkakrotnie na głos by płynął
co ty na to ?
jakie jest Twoje zdanie pozwól że spytam