E-literaci - pokoje współczesnej literatury pięknej

Laura wiedziała, że Patryk jak potrafi  ugodzić trafnie strzałą Amora prosto w jej serce. Co gorzej coraz  trudniej z dnia na dzień było jej przeciwstawić się temu. Dobrze znał jej słabe punkty i umiał to wykorzystać. Miał serce dziewczyny, niemal w swojej garści i zarazem jej los. Po tym jak ją obniósł  niesłusznie po całej okolicy na cb-radiu, ośmieszył, straciła nieskazitelną opinię w oczach stałych użytkowników radyjka. O nim również  dobrze nie mówiono na eterze. Krążyły pogłoski o Patryku wśród znajomych ze Świdnika Bałałajki, Dymszy, Zbyszka z Podzamcza między innymi, że jest  bardzo obłudny, nieodpowiedzialny, lubi się włóczyć i przede wszystkim ma coraz większe predyspozycje do przyswajania sobie cudzych własności .  On sam natomiast  Laurze tłumaczył ten fakt, iż wszyscy wokół po prostu uwzięli się na niego. Sama z własnego doświadczenia dobrze wiedziała jak to jest i co się wtedy czuje, kiedy ktoś uweźmie się złośliwie na konkretną osobę, robiąc z niej  przysłowiowego „ofiarnego kozła”.  Dziewczyna wraz ze swoimi rodzicami niestety coraz więcej  tych wymienionych wyżej wad charakteru zaczęła zauważać  w swoim ukochanym. Jednak  jakiś wewnętrzny głos powtarzał jej wciąż, że jeśli on ją naprawdę bardzo kocha, to z czasem ta miłość go odmieni na lepszego. Miał przecież teraz prawie na co dzień  same dobre przykłady ze strony jej rodziców. Jak  i ze strony samej dziewczyny do naśladowania. Laura starała się jak najwięcej czasu poświęcać przebywając sam na sam z Patrykiem. Rozmawiała z nim o tym co jest złe, a co dobre. Tłumaczyła mu niemal jak małemu dziecku z własnego punktu widzenia  co na czym polega, prosiła go, aby unikał kłamstw wobec niej.  Mocno wierzyła w to, że wcześniej czy później porzuci swoje złe nawyki. Nie domyślała się nawet jak  dalece się myli  we własnym założeniu. Cały wysiłek i  anielska wręcz cierpliwość   do popełniania tych samych błędów  przez Patryka nie miała granic. On sobie po prostu olewał to jak do niego przemawiała dobrocią, pragnąc  mu ją zaszczepić na zawsze w sercu. To tak jakby ktoś rzucał ciągle grochem o ścianę.  Zupełnie nic nie trafiało do niego.  Podczas nieobecności chłopaka nagle w domu Laury pojawił się Mirek.  Widząc go dziewczyna ponownie była zaskoczona przez tą jego niespodziewaną wizytę. Co on jeszcze tutaj u niej szukał, przecież powiedziała jemu wszystko bez ogródek, co o  ich przyszłości wspólnej sądzi… Mirek raczej był pełen nadziei, że to co wydarzyło się przed miesiącem, dawno poszło w niepamięć.

–Czemu zawdzięczam twoje odwiedziny? Zapytała wprost Laura.

–Nie domyślasz się? Odpowiedział jej pytaniem na pytanie. Dziewczyna pokręciła przecząco głową.

-Lauro  ja naprawdę bardzo żałuję, że tak podle wobec ciebie się ostatnio zachowałem. Spróbuj mi to wybaczyć, proszę.  Każdy przecież popełnia w życiu różne błędy, nikt nie rodzi się doskonałym od razu. Byłaś przecież moją pierwszą dziewczyną i jak do tej pory jedyną, na której tak naprawdę najbardziej na świecie zależało mi i nadal tak samo zależy.

– Mam rozumieć, że jak nie ma się bogatego doświadczenia w życiu osobistym, to jest się w szczególny sposób usprawiedliwionym i zwolnionym od poniesienia odpowiedzialności przykrych konsekwencji podłego postępowania?

Dociekała z niedowierzaniem Dziewczyna.