E-literaci - pokoje współczesnej literatury pięknej

dodany przez Senior31 o godz. 09:42:18

Przede mną tak mało już dni
a tyle otwartych ramion,
i tak dziwnie ręka mi drży
nad klamką, przed ciężką bramą.

Wstąpiłem tu,w nieznany próg,
schronić pod dach swoje oczy.
I nie wiem, po co mnie, przywiódł,
ten księżyc - kapitan nocy.

Wszedłem jak do zamczyska pszczół,
nakarmić miodem swój przełyk,
zapomniałem tu, czym jest ból,
gdym usnął w białej pościeli.

Rankiem przyszło mi dalej iść
łąkami aż na kraj świata,
nie było czasu żeby śnić,
nie było czasu, zawracać.

Kiedy brakuje bardzo sił
i boli ciężar co dźwigasz,
to nie pamiętasz gdzie żeś był,
czy komu jeszcze się przydasz.