E-Literaci.pl

Dołącz Do Nas

Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu

Strona główna Wiersze Forum Konkursy Galeria Linki Kontakt

Jan 29

2012

Znaki szczególne

dodany przez Iga o godz. 15:44:36

/ilustracja z internetu/

we śnie

zatopiona w majaczeniach
uchwyciłam burtę łodzi
płynę z nurtem w dali ziemia
obiecana - sen odchodzi

na jawie

w herbie łódka z jednym wiosłem
powiązana z nazwą miasta
kołysana na akwenach
strugach stawach i basenach

Super komentator

Andrzej Żurawski
Dodany: 29/01/2012 15:46

W tym dobrym wierszu kłania się film "Ziemia obiecana".
I wiersz i film lubię

Aktywny komentator

Assandi
Dodany: 29/01/2012 15:47

Pięknie

pozdrawiam

Super komentator

salmiko
Dodany: 29/01/2012 15:50

Krótki, bardzo dopracowany wiersz.Ślicznie! Pozdrawiam cieplutko!

Super komentator

Joanna Turczyn
Dodany: 29/01/2012 15:51

"Według legendy w granicach osady łódzkiej żył pustelnik, dawniej rycerz i zawadiaka. Któregoś dnia spotkał w lesie dziewczynę, która została oskarżona przez księcia łęczyckiego o paranie się czarną magią. Jednym z dowodów było ubijanie masła przy słonecznej i deszczowej pogodzie (stąd popularna rymowanka ("Gdy deszcz pada, słońce świeci, czarownica masło kleci..."

. Zaopiekował się nią i zamieszkali wspólnie w jego jamie. Niestety którejś wiosny później pachołkowie księcia dotarli do jaskini samotników i z łatwością rozpoznali uciekinierkę. Kiedy po żądaniu wydania jej pustelnik odmówił, dobyli broni i go zabili. Krew trysnęła na stojące w kącie jamy zbroję i starą tarczę. Od owej poplamionej krwią tarczy ma się więc wywodzić czerwone tło łódzkiego herbu.
Natomiast widniejąca na herbie łódź ma pochodzi jakoby od chłopa Janusza. Jego imię widnieje już w XIV-wiecznych dokumentach jako sołtys wsi Łodzia (łac. Lodza). Według legendy ów chłop wybrał się w podróż przez bagna puszczy łódzkiej w czółnie. W okolicach dzisiejszej ulicy Zgierskiej postanowił się zatrzymać, zamieszkał zaś w odwróconej łodzi, która nie nadawała się już do dalszego użytku. Tak oto od pierwszego domostwa powstała nazwa wsi, później założonej w tym miejscu" poszperałam, by uzupełnić wiedzę, świetnie Iguś, pisze też o herbie Złocieńca, ale inaczej i nie wiem czy uda mi się tak trafnie uchwycić coś co Tobie się udało

Super komentator

Oddech Nieba
Dodany: 29/01/2012 16:03

łódź ma dla mnie wiele symboli
i wzbudza wiele refleksji...

Super komentator

sasza
Dodany: 29/01/2012 16:20

jak tu ciekawie, JOaś pięknie mówisz o legendzie, Igo, pięknie piszesz

pozdrawiam i zabieram

)

Aktywny komentator

skorpionisko
Dodany: 29/01/2012 16:50

Sama forma wiersza jest już ciekawa

Super komentator

Iga
Dodany: 29/01/2012 16:53

Joasiu - pracowicie podeszłaś to tematu i przedstawiłaś dwie z wielu legend (przy czym przy owym Januszu powołałaś się na dokumenty), ale jest jeszcze wiele innych hipotez, co do pochodzenia nazwy i herbu Łodzi i żadna z nich nie jest ostateczna.Jedni twierdzą, że nazwa wywodzi się od łódki jako środka komunikacji ( w tej kategorii mieści się legenda o Januszu), inni - że od "łozy" wierzby rosnącej na bagnach w okół terenów wsi, później osady i miasta, kolejni - że od rzeczki Łódki (która strugą płynie do dziś,(ta teoria łatwa do obalenia, bo rzeczka ta była zwana Starą Strugą, a dopiero w XIX w. została Łódką od nazwy osady Łódź, jeszcze inni wywodzą ją od nazwisk lub imion historycznych postaci.Wysokie uprawdopodobnienie znajdujące potwierdzenia w dokumentach - to że biskup włocławski Gerard Łodzic nadał te nazwę od swego nazwiska osadzie położonej w obrębie jego włości.Oczywiście i ta teoria jest obalana, że ten Łodzic to był z rodu Leszczyców itd, itp. Kiedyś się interesowałam tą tematyką, ale się pogubiłam i w końcu myślę sobie najważniejsze, że nazwa pobudza wyobraźnię. Najciekawsze w tym wszystkim, że w Łodzi jak naliczono jest 17 rzek, ale się pochowały pod ziemię i wypływają jako strugi,stawy i łodzią daleko się nie popłynie

Super komentator

jola
Dodany: 29/01/2012 18:06

Obrodziło dziś w bardzo dobre wiersze. W Twoim i zapis i klimat i treść Igo zachwycają i zatrzymują na wielokrotne czytanie

Kiedyś miałam znajomego, który urodzony i wychowany w Łodzi, jej historię miał w jednym palcu. A, że gawędziarz był z niego pierwszej klasy to i nasłuchałam się. Twój wiersz przypomniał mi i te czasy. Dziękuję a wiersz ulubiony bardzo

Pozdrawiam ciepło

Super komentator