Dołącz Do Nas
Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Jan
28
2012 
|
Strzały na Placu Świętego Piotra dodany przez kris73 o godz. 19:45:07 Strzały na Placu Świętego Piotra
i dziesiątki gołębi poszybowały w błękitne niebo dziewczynka w Twoich objęciach błogosławiona ojcowskim gestem i zakrwawiona biel sutanny grymas na pogodnej twarzy w tamto majowe popołudnie dziś dziewczynka z kręconymi włosami nosi w sobie nowe życie jak błogosławieństwo które zmieniło lot kuli w majowe popołudnie na Placu Świętego Piotra Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
Autor: kris73 
Dołaczył/ła: 21.08.2011 15:57:48 Miasto: KępnoData urodzenia: 1973-08-08 Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Polska...
The end ...
Belle epoque ...
Inferno ...
„D - Day” ...
Kolejna stacja: Anioł...
Ostatnia wieczerza ...
Księżycowa noc ...
Wenecja ...
Charles Dodgston w kraini...
Ulotność...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 89 razy. » Dodano 7 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 0 osób. |
Gości Online: 21
Dodany: 28/01/2012 20:10
To o zamachu na życie naszego Ojca Św. Jana, Pawła II:confused
Dodany: 28/01/2012 20:16
wiersz świetnie napisany
Dodany: 28/01/2012 20:24
Dokładnie pamiętam, to był szok
Dodany: 29/01/2012 09:22
Krzysztofie, kto z nas nie pamięta tego wydarzenia? Chyba wszyscy Polacy byli wtedy w szoku.
Ale mam parę uwag.
Tytuł: Strzały na Placu Świętego Piotra
Pierwszy wers: Strzały na Placu Świętego Piotra
Ostatni wers: na Placu Świętego Piotra
Moja rada: zmieniłbym całkowicie tytuł, wiersz zaczął słowami
Dziesiątki gołębi poszybowały w błękitne niebo
Wtedy w wierszu, byłaby pewna tajemnica.
Pozdrawiam
Dodany: 29/01/2012 09:58
Temat świetny, a uwagi Andrzeja zasadne
Dodany: 29/01/2012 11:26
nigdy tego zdarzenia nie zapomnę...pozdrawiam Krzysztofie
Dodany: 29/01/2012 11:37
W sumie wiersz nie ma tytułu... (stąd powtórzenie pierwszego wersu). Rozpoczynanie i kończenie wiersza tą samą strofą, to tak zwane "rondo". Wiersz był nagrodzony w Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim Św. Jana z Dukli... Pozdrawiam!