Dołącz Do Nas
Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Aug
11
2011 
|
ogniste ptaki dodany przez makir o godz. 19:51:41  ogniste ptaki to nasze zaślubiny właśnie wskoczyłam w ogień za tobą rozpaczą płonę ty i ja dwie pochodnie drżący bólem i niepokojem wciąż bardziej samotni płonące sople błękitnego smutku otuleni ogniem-marzniemy na przeciw siebie-umieramy powoli wypalone oczy zwęglone języki ślepi i niemi wyciągamy ręce szukając pocieszenia chwytamy dłonie ciała w konwulsjach splątane strzelają w niebo słupem ognia zaślubieni cierpieniem razem w proch się rozsypując z nadzieją na odrodzenie Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
Autor: makir 
Dołaczył/ła: 28.05.2011 20:22:01 Miasto: IŁOWAData urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: przedwiośnie...
"...czarodziejski flet.....
zwodzona...
twoje królowe...
na dobranoc miłości...
wulkan ...
bzik...
miłość...
każdego ranka ...
oczekiwanie na cud...
za daleko...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 603 razy. » Dodano 17 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 2 osób. |
Gości Online: 6
Dodany: 22:02:34 , 11.08.2011
zaślubieni cierpieniem
razem w proch się rozsypując
z nadzieją na odrodzenie - niesamowite jak cały wiersz, pozdrawiam
Dodany: 22:12:32 , 11.08.2011
Dużo ognia i palenia.
Jak Feniks z popiołów
Dobre.
Pozdrawiam
Dodany: 22:21:03 , 11.08.2011
Ciekawe. Najpierw ogień namiętność, następnie popiół
Dodany: 23:04:29 , 11.08.2011
zaślubieni cierpieniem
razem w proch się rozsypując
z nadzieją na odrodzenie -to
jakoś trudno mi się określić - niby gorąca jak..
a mimo wszystko zimna i ciepła brak
niby razem na ..a jednak samotni bliskości brak
czy ta miłość jest jednostronna..
Dodany: 23:28:12 , 11.08.2011
Namietność to Twoje drugie imię
Dodany: 23:35:33 , 11.08.2011
cóż to za zaślubiny
zaśłubieni a samotni
jedyne co łączy - cierpienie
miłość dzieli
ogień i popiół
gdzieś blisko jest
piekło
okropne jak samotność
Dodany: 00:35:36 , 12.08.2011
głodni
próg bólu i odczuwania samotności
to rzecz indywidualna
co dla jednego ledwie przykrością
drugiemu jawi się cierpieniem
nie do wytrzymania
jednym wystarczą błahe rozmowy
być wśród ludzi o innych się ocierać
czuć się członkiem stada
i są prawie w niebie
inni zawsze głodni bliskości
jak więźniowie Oświęcimia
choćbyś im sady edenu podarował
w ich kieszeniach
zawsze znajdziesz okruszki chleba
na czarną godzinę
dziękuję za miłe słowa
Dodany: 00:58:09 , 12.08.2011
zaślubieni cierpieniem
razem w proch się rozsypując
z nadzieją na odrodzenie
ogniście i siarczyście
Dodany: 02:25:27 , 12.08.2011
,,rytmiczny niczym taniec.
Dodany: 23:44:24 , 12.08.2011
wypalone oczy zwęglone języki
ślepi i niemi wyciągamy ręce
szukając pocieszenia chwytamy dłonie
ciała w konwulsjach splątane
strzelają w niebo słupem ognia
bdb wiersz
Dodany: 10:58:20 , 14.08.2011
Żywioł ognia w taneczny rozdaniu
nadmiar zaimków przysłani przekaz
który jest bardzo gorący
pozdrawiam
Dodany: 00:13:34 , 15.08.2011
razem w proch się rozsypując
z nadzieją na odrodzenie
A Feniks był przecież kobietą
Dodany: 03:48:02 , 12.09.2011
Przepiękne zdjęcie - Sara Baras i ogniste flamenco. Ona jest jednym z najpiękniejszych ptaków pełnych ognia. Olé! Asi se baila!
Piękny wiersz... .
Dodany: 16:43:55 , 16.09.2011
Dodany: 02:23:03 , 13.02.2012
natchniony wiersz. pozdrawiam.
Dodany: 23:21:02 , 16.02.2012
Pięknie makirko
Dodany: 23:48:27 , 16.02.2012
Pięknie-tylko Ty Makir potrafisz tak wspaniale wierszem tańczyć!